Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Naamloos
Naamloos Home | Profile | Archives

Het einde van 200829/12/2008
Het is 29 december 2008. De laatste week van het jaar.
Maar ook voor de zogeheten student kerstvakantie, 2 weken vrij, 2 weken niks doen.
Ofjaah niks doen, zo min weinig.

Dit ging echt niet door.
De dagen voor kerst waren zo druk maar kerst kwam en het gevoel het kerst gevoel kwam er niet echt bij.
Maar ik was niet de enigste, of de buren van ons hebben een ander begrip van het kerst gevoel.
Ik neem jullie terug naar mijn kerst.

Youp van 't Hek kan het heel mooi zeggen maar bij mij was het, eerste kerst dag 25 december 2008 en niet 1961.
Ik lag nog diep onder de wol want het was pas half 9.
Ik werd zo half wakker van de buren die een levendige discussie hadden, en ik durfden mijn ogen niet te open bang dat ze bij mij naast me bed stonden.
Na enige tijd luisteren durfde ik toch me ogen te open en ik had geluk ze stonden niet naast me bed.
Ze stonden op de kamer die aan mijn kamer gelijk ligt en de muren zijn dik genoegt maar de stem van de buurvrouw was nog goed genoeg.

Eigenlijk dacht ik eerst dat het om sex draaiden want er kwam niks anders uit bij haar man als JAH JAH OOHWJAAH JAAH, maar dat duurde niet lang want daarna kwam er, HOU TOCH JE KOP EN KIJK NAAR JE EIGEN TRUT!! uit.
Ik kreeg een glimlach op me gezicht en dacht bij me zelf, eindelijk kerst.
Het ging over hun zoontje die wou op 1ste kerstdag nog even gaan spelen met een vriendje en dat mocht niet. De moeder vond dat dat niet kon en vader natuurlijk weer wel.
Toen ik dit hoorden dacht ik bij me zelf, wie gaat er nu om half 9 's morgens  in godsnaam ergens spelen.
Welk ADHD jochie gaat om half 9 1ste kerstdag 's morgens bij iemand anders spelen.
Laat dat kind in een lege kamen rondjes rennen om die tijd, blijf als ouders in bed liggen dan hadden jullie deze discussie niet gehad en was ik niet wakker.
Maarja ik was wakker, en stond dus ook maar op.
Versuft liep ik naar onder waar ik aan de voor deur nog het laatste stapeltje kerstkaarten vond die ik door de week had verspreid, want TNT was ook aan vakantie toe en hadden dus bij ons alle kaarten opgespaard en in een keer door de brievenbus geduwd althans zo zag het uit.
Ik nam de kaarten me naar binnen samen met de krant die er nog lag.
Ik zat de Senseo machine aan want das lekker handig, echt niet.

Even snel een voorbeeld, vergeet je een pat er in te doen 's morgens heb je koffie van gister. Naar 5 koppen koffie moet je water vullen, doe je het klepje van dat ding niet goed dicht en heb je niets door loopt het water overal uit waar het niet uit moet en dit gebeurt ALTIJD 's morgens.

Maar deze morgen echter niet, ik denk omdat het kerst was of omdat god misschien ook de discussie van de buren aan volgen was die nog steeds hevig bezig was maar onder minder te horen was.
Na de koffie aan te hebben gezet hoorde ik de altijd vriendelijke stem van me moeder me groeten met een; goedemorgen lieverd! ik maakte een geluid dat er ook op moest lijken maar dat was me moeder wel gewend van me.

Na de eerste paar slokken koffie en de koppen van de krant te hebben inspecteert kwam ik tot leven en zij; we hebben nog wat kerstkaarten gekregen.
Ohw van wie vroeg ze,
Jaah weet ik veel heb ze nog niet opgenmaakt, bijdehand.
Het schijnt dat ik een soort van ochtenthumeur heb maar daar merk ik zelf vrij weinig van. Ik maakte maar om de rest van de discussie te ontweiken de kaarten open.
Alle namen op de kaarten kon ik niet en uit een soort van domme nieuwschierigheid vroeg ik aan me moeder wie het waren.
En er kwam een waslijst van mensen op me af weet niet of iemand dat kent, je weet wel als je in de kroeg staat of bij je ouders bent of bij je opa en oma die hebben daar ook een handje van teminste die van mij wel.

Dan hebben ze het altijd over iemand en dan vraag je wie is dat en dan gaan ze direct de hele stamboom af want die is van die en die was vroeger slaager en die vader daarvan die was getrouwd met de vrouw van de pastoor, wat ik al raar vond eigenlijk wat de pastoor mag toch geen vrouw hebben ofwel?
En dat gaat dan zo van generatie of generatie en dan ben je er eindelijk uit wie het is en dan kan ik het nooit laten om te vragen waar die geene dan woont, blijkt het gewoon de buurvrouw te zijn.

Nouwja ik heb op gegeven moment me moeder ook maar onderbroken met de vraag of ze al wist waar de buren het over haden en me moeder zegt jaah die hebben toch sex, ik kijk haar aan met een blik van hoe kom je daaaaar nu bij.
Ik leg haar de situatie uit en ze zegt; ooohw geen wondener jaah ik werd wakker van die man van haar en die riep alleen maar JAAH JAAH JAAH.
Ik zeg; ja dan had je nog even moeten blijven liggen want bij mij volgende er HOU TOCH JE KOP EN KIJK NAAR JE EIGEN TRUT!.
Misschien zegt die dit wel als die klaarkomt, ja Dany de Munk zegt; terring dus ja ik kijk nergens meer van op..

Na nog een bakkie koffie was het dan toch maar eens tijd om me te douche en me klaar te maken voor het kerstdinee, het was tenslotte 1ste kerstdag en 3 uur.
Het kerstdinee was goed en de avond nog beter met een volle pens op de bank liggen cabaret kijken. Want met kerst moet er gelachen worden is volgens mij het moto.
Iedere zender heeft wel een cabaretuitzending tijdens de kerst, volgens mij is dit om alles te verdoezelen wat wij eigenlijk fout doen met kerst.

Als kleinkind wordt er toch op gewezen dat de hele maand december draaid om liefde voor elkaar en iedereen en alles te vergeven en vergeten, en iets te doen voor de mensen die het minder hebben.
Maar ieder jaar duwen we ons vol met alles wat er door moeders gemaakt wordt in de keuken. En dus ook weer dit jaar, de hele familie rond de tafel en blijven schuiven tot je niet meer kan onder tussen wordt de eene fles wijn naar de andere open gemaakt. En als je dan klaar bent ga je op de bank liggen en klaagen dat er niks normaals op is, zo zijn we toch.
Klagen over de dingen die we hebben en niet goed zijn, inplaats van iets voor de mensen te doen die het slecht hebben.

In Afrika zitten vluchtelingen die niks hebben, geen huis, geen eten en vaak geen familie. Deze kinderen want dat zijn het vaak wel zijn blij met alles wat ze krijgen en met alles wat ze nu hebben en die zal je niet horen klagen over het weer.
In Afrika overdag is het 25 tot 30 grade, daar hoor je niemand klage wat is het warm hier. Als het hier in de zomer 3 dagen achter elkaar 25 grade is hoor je al mensen klage, en dat zijn dan vaak ook nog de jongeren want de oudevandagen gaan er of dood aan of die zijn zo dement dat ze niet meer weten of het gister ook zo warm was.

Dat lijkt me ook eng dement zijn, en het engste is dat je het nog niet eens weet dat je het bent. Misschien ben ik het ook wel en staat er nu buiten me huis wel zoon wit busje die gewoon oplet of ik niet te veel verdwaal in me zelf.
Maar dan weet ik het zelf ook nog niet eens, een ding weet ik wel de hele kredietcrisis gaat aan 1 iemand voorbij en dat is mijn oma. Die geeft gewoon nog het geld uit ofdat het de gulden is, of ze nu nog even snel het geld er door wilt druken of misschien is zij ook wel dement en weet ze niets van de kridietcrises.
En krijgen wij straks de schuld dat we het haar niet hebben gezegt en dat het nooit op tv is geweest.

Maar terug naar de oorsprong, ik lag op de bank en 1ste kerstdag was zo goed als voorbij, 2de kerstdag is het zelfde dus daar kan ik kort overzijn.
Nouwja bijna het zelfde zal ik maar zeggen dit keer was er geen ruzie en geen kaarten het was tenslotten al 2de kerstdag en wie dan nog kaarten moet versturen is toch wel telaat dacht ik zo.
De kerst ging voorbij voor ik er erg in had en dus ook de gedachten dat men niets aan de arme kinderen doet. Maar dit jaar hoef ik niet naar me zelf te kijken want ik heb het ultime kerstgevoel gecreert bij me zelf. Ik ben naar breda geweest om de 3 dj's in het glazenhuis te steunen, neem dan wel aan dat iedereen weet waar het over gaat.

Ik heb dus mijn ziel dit jaar weer gereinigt aan het eind van het jaar en hoef het alleen nog maar als iedere normaale nederlandere dronken aftesluiten en een nieuwjaar vol nieuwe gedachte te beginnen.

Voor de rest wil ik zeggen dit 2008 het jaar van de kredietcrises, het jaar van Barak Ohbama als de aankomende nieuwe president, het jaar waar zwaffelen het woord van het jaar werd. En wat 2009 wordt weet niemand en das maar goed ook.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Muh eerste!!16/12/2008
Me 1ste blog weet eigenlijk niet of er na deze nog een andere komt of hoelang het gaat duren voor ik er weer een post.

Ik moest dit gewoon van me afschrijven want wordt er best gek van....

Soms heb je wel van die momenten dat mensen je vragen van en wat ga je hier na doen.
En voor een uur of 3 vanmiddag wis ik precies wat ik dan moest zeggen, na me 20 weken school heb ik een stage examen van 20 weken en dan kijk ik of ik bij het desbetreffende bedrijf verder een leerwerk traject kan volgen.

Dat was dus tot vanmiddag...

Ik kwam vanmorgen op school en er werd van mij geijsd dat ik zou uitvinden hoe het met mijn stage gesteld stond want anders kon dat wel eens na de kerst zijn voor we er achterkwamen.
Zo geijsd zo gedaan, ik bel op en leg uit dat ik wil weten hoe het zit met mijn stage.
Aan de stem aan de andere kant hoor ik dat deze niet echt wakker is, maar weet na enige uitleg weet hij dan ook wie ik ben.

Ik wordt verzocht om me leraar naar hem te laten bellen en dat doe ik dan ook vriendelijk.
Na nog geen 2 minuten weet me leraar te vertellen dat op de desbetreffende stage geen plaats is voor mij, ik raak lichtelijk geïrriteerd dit had hij mij zelf toch ook wel kunnen vertellen.

Naja regel ik wel weer een nieuwe stage en kan ik tenminste even uit dit stress hok weg.
Ik kom bij de lieftallige dames van het stage bureau uit en deze helpen mij aan een nieuwe stage.
Schade hersteld voor zover ik schade had opgelopen in me planning.

We gaan door de pauze en maken een sprongetje naar de laatste 2 uur daar kregen we een presentatie over een vervolg opleiding.
Deze gooide mij helemaal van het pad af qua opleiding en nu weet ik ook niet echt meer of ik nu moet gaan werken, leren, of werk/leren.

Wat een kutzooi, maar zoals alles laat ik er nog maar een nacht over slapen en wie weet kom ik er nog een keer op terug in een blog.

Bij deze sluit ik de dag af.
De dag waar in bekend werd dat zwaffelen het woord van het jaar werd.
De dag waar op ik me eerste blog maakte, en natuurlijk de dag die bekend staat om 16 december 2008 de dag voor mijn abonnement weer wordt afbetaalt en ik weer normaal kan bellen.

Vrienden van de vara bedankt.



0 Comments | Post Comment | Permanent Link